از هیچ کار کودکی ام

 

به اندازه ای که آرزو داشتم بزرگ شوم 

 

پشیمان نیستم !

 

 

 



تاريخ : پنجشنبه پانزدهم خرداد 1393 | 17:19 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |

 
گل رفت و شمیم خوشش اینجاست هنوز
بلبل به هوا ی گل چه شیداست هنوز
رفتی ز جهان اگر چه ای روح خدا
لیکن علم مهر تو بر پاست هنوز
رحلت جانسوز امام خمینی(ره) تسلیت باد



تاريخ : چهارشنبه چهاردهم خرداد 1393 | 17:32 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |


تاريخ : یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1393 | 13:2 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |


غیاث‌ الدین‌ ابوالفتح‌ عمر بن‌ ابراهیم‌ نیشابوری‌ موسوم‌ به‌ خیام‌(1) یکی از بزرگ ترین‌ و مشهورترین‌ شعرای‌ تاریخ‌ ایران‌ بعد از اسلام‌ است‌ که‌ معروفیت‌ وی‌ مرزها را در نوردیده‌ و در سرتاسر گیتی‌ به‌ عنوان‌ شاعری‌ خردگرا شناخته‌ شده‌ است‌.

حکیم‌ عمر خیام‌ اگرچه‌ بیشتر به‌ عنوان‌ شاعری‌ رباعی‌ سرا شهره‌ گشته‌ است‌ ولی‌ وی‌ در واقع‌ فیلسوف‌ و ریاضیدانی‌ بزرگ‌ بود که‌ در طول‌ عمر دراز خویش‌ کشفیات‌ مهمی‌ در ریاضیات‌ و نجوم‌ انجام‌ داد. زندگی‌ حکیم‌ همچون‌ عقاید و اندیشه‌های‌ ژرف‌ و پوینده‌ او در هاله‌ای‌ از ابهام‌ فرو رفته‌ است‌ و افسانه‌هایی‌ که‌ به‌ این‌ دانشمند بزرگ‌ نسبت‌ داده‌اند حقایق‌ و زندگی‌ او را تا حدودی‌ با داستانهایی‌ غیر واقعی‌ درآمیخته‌ است‌.

 

تاریخ‌ زندگی‌ حکیم‌ معلوم‌ نیست‌ ولی‌ بنابر شواهد امر خیام‌ در سال‌ 439 ه.ق‌ در نیشابور، شهری‌ که‌ به‌ آن‌ عشق‌ می‌ورزید و بخش‌ مهمی‌ از ایام‌ عمرش‌ را در آن‌ گذارند، به‌ دنیا آمده‌ است‌.(2) دوران‌ کودکی‌ و نوجوانی‌ حکیم‌ نیز کاملا مشخص‌ نیست‌ ولی‌ بطور قطع‌ وی‌ مطالعات‌ خود در زمینه‌ علوم‌ معمول‌ آن‌ روز را در نیشابور سپری‌ کرده‌ و به‌ سبب‌ نبوغ‌ ذاتی‌ و ذهن‌ خلاق‌ و استعداد والای‌ خویش‌ به‌ دستاوردهای‌ شگرفی‌ نایل‌ آمده‌ است‌.

 

نقل‌ شده‌ است‌ که‌ خیام‌ در کودکی‌ با خواجه‌ نظام‌ الملک‌ طوسی و حسن‌ صباح‌ مؤسس‌ فرقه‌ اسماعیلیه همدرس‌ بود و آن‌ سه‌ عهد کردند هر یک‌ در بزرگی‌ به‌ منصب‌ و مقامی‌ دست‌ یافت‌ دو یار دبستانی‌ دیگر را نیز بالا کشد... این‌ روایت‌ براساس‌ تحقیقات‌ دانشمندان‌ و مقایسه‌ تاریخی‌ زندگی‌ این‌ سه‌ شخصیت‌ برجسته‌ قاطعانه‌ رد شده‌ است‌.(3)

 

حکیم‌ عمر خیام‌ ظاهرا پس‌ از کسب‌ علوم‌ و معارف‌ عصر خویش‌ رهسپار سمرقند گشت‌ و در این‌ شهر مورد توجه‌ امیر قرخانیان‌ شمس‌الملک‌ نصربن‌ ابراهیم‌ قرار گرفت‌ و رساله‌ معروف‌ خود درباره‌ جبر را نیز در همین‌ زمان‌ به‌ رشته‌ تحریر در آورد.(4)

 

خیام‌ سپس‌ عازم‌ اصفهان‌شد و به‌ خدمت‌ ملکشاه‌ سلجوقی‌ درآمد و به‌ اصلاح‌ تقویم‌ ایرانی‌ و بنای‌ رصدخانه‌ای‌ در اصفهان‌ همت‌ گماشت‌.سلطان‌ ملکشاه‌ در دوره‌ سلطنت‌ خویش‌ حکیم‌ جوان‌ را سخت‌ گرامی‌ داشت‌ و امکانات‌ فراوانی‌ برای‌ فعالیت‌های‌ علمی‌ در اختیار خیام‌ گذاشت‌. پس‌ از روی‌ کار آمدن‌ سلطان‌ سنجر سلجوقی‌ حکیم‌ عمر خیام‌ که‌ در زمره‌ ندمای‌ خاص‌ سلطان‌ ملکشاه‌ بود به‌ خدمت‌ وی‌ درآمد و حتی‌ سلطان‌ را که‌ دچار آبله‌ سختی‌ شده‌ بود مورد معالجه‌ و درمان‌ قرارداد ولی‌ سنجر هیچگاه‌ نظر مساعدی‌ نسبت‌ به‌ خیام‌ نداشت‌.

 

از این‌ روی‌ وی‌ مدتی‌ کوتاه‌ پس‌ از بر تخت‌ نشستن‌ سلطان‌ سنجر به‌ زادگاه‌ خویش‌ نیشابور بازگشت‌ و باقیمانده‌ عمرش‌ رادر این‌ شهر به‌ انزوا و گوشه‌ نشینی‌ گذارند.حوادث‌ اواخر عمر خیام‌ ناقص‌ و ناکافی‌ است‌ و مهمترین‌ روایتی‌ که‌ در مورد زندگی‌ وی‌ در دست‌ است‌ حکایتی‌ است‌ که‌ نظامی‌ عروضی‌ از این‌ دانشمند بزرگ‌ آورده‌ است‌:

 

(در زمستان‌ سال‌ 506 ه. ق‌ به‌ شهر مرو سلطان‌ کس‌ فرستاد به‌ خواجه‌ بزرگ‌ صدرالدین‌ (ابوجعفر) محمد بن‌ المظفر (رحمه‌ا...) که‌ خواجه‌ امام‌ عمر را بگوی‌ تا اختیاری‌ کند که‌ به‌ شکار رویم‌ که‌ اندر آن‌ چند روز برف‌ و باران‌ نیاید و خواجه‌ امام‌ عمر در صحبت‌ خواجه‌ بود و در سرای‌ او فرود آمدی‌. خواجه‌ کس‌ فرستاد و او را بخواند و ماجرا با وی‌ بگفت‌ و برفت‌ و دو روز در آن‌ کرد و اختیاری‌ نیکو کرد، و خود برفت‌ و با اختیار سلطان‌ را برنشاند. و چون‌ سلطان‌ برنشست‌ و یک‌ بانگ‌ زمین‌ برفت‌ ابر درهم‌ کشید و باد برخاست‌ و برف‌ و دمه‌ در ایستاد. خنده‌ها کردند. سلطان‌ خواست‌ که‌ باز گردد، خواجه‌ امام‌(عمر) گفت‌ پادشاه‌ دل‌ فارغ‌ دارد که‌ همین‌ ساعت‌ ابر باز شود و در این‌ پنج‌ روز هیچ‌ نم‌ نباشد. سلطان‌ براند ابر باز شد و در آن‌ پنج‌ روز هیچ‌ نم‌ نبود و کس‌ ابر ندید.) این‌ پیش‌ گویی‌ ظاهرا در شصت‌ وهفتمین‌ سال‌ از زندگی‌ خیام‌ صورت‌ گرفته‌ است‌.

 

در فاصله‌ شانزده‌ سال‌ آخر عمر حکیم‌ کمتر اطلاعی‌ از زندگی‌ وی‌ در دست‌ است‌. خیام‌ ظاهرا کماکان‌ به‌ مطالعه‌ وتدریس‌ مشغول‌ بوده‌ و بویژه‌ کتابهای‌ فلسفی‌ ابوعلی سینا را، که‌ او را استاد خود می‌دانسته‌ است‌، عمیقا مطالعه‌ و بررسی‌ می‌کرده‌ است‌. تنها روایت‌ موثقی‌ که‌ در طی‌ این‌ مدت‌ در دست‌ است‌ از نظامی‌ عروضی‌ است‌ که‌ پیش‌گویی‌ معروف‌ حکیم‌ خیام‌ را در مورد منزلگاه‌ ابدی‌اش‌ نقل‌ کرده‌ است‌.(5)

 

حکیم‌ عمر خیام‌ فقیه‌، فیلسوف‌، ریاضیدان‌ و منجمی‌ بزرگ‌ بود. وی‌ بیشتر عمر خود را در تدریس‌ ریاضیات‌ وفلسفه‌ گذراند و اکثر آثار ابوعلی‌ سینا را مطالعه‌ نمود و یکی‌ از خطبه‌های‌ معروف‌ ابن‌ سینا در باب‌ یگانگی‌ خداوند متعال‌ را نیز از عربی‌ به‌ فارسی‌ برگرداند. وی‌ اگرچه‌ در حال‌ حاضر بیشتر به‌ سبب‌ رباعیات‌ شیرینش‌ معروف‌ گشته‌ است‌ ولی‌ چندان‌ شعر و شاعری‌ را جدی‌ نمی‌گرفت‌ و شاید تا حدودی‌ نیز شأن‌ خود را بالاتر از پرداختن‌ به‌ سرایش‌ شعر می‌دانسته‌ است‌. مورخان‌ با وجود اینکه‌ استعداد و نبوغ‌ حکیم‌ را در علوم‌ مختلف‌ اعم‌ از عقلی‌ و نقلی‌ و ریاضی‌ونجوم‌ ستوده‌اند) ولی‌ وی‌ را در تعلیم‌ و انتشار دانش‌ ژرفی‌ که‌ در سینه‌ خود داشته‌ بخیل‌ دانسته‌اند و از قرار (6) معلوم‌ حکیم‌  چندان‌ توجهی‌ به‌ تربیت‌ شاگردان‌ برجسته‌ و نگارش‌ کتابهای‌ علمی‌ نداشته‌ است‌.

 

.



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه بیست و هشتم اردیبهشت 1393 | 12:59 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |


تاريخ : دوشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1393 | 20:48 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |


تاريخ : دوشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1393 | 20:46 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |

شاعری داشت وطن که همیشه می گفت اهل کاشانم

و همیشه ترسید آب را گل نکنیم

و همیشه می پرسید خانه ی دوست کجاست ؟

عشق را پیدا کرد          لای گل های حیات         سر دیوار بلند          و درون قایق   در ده بالادست

عشق را معنا کرد   

عشق رنگیست مثال گل سرخ

عشق راهیست به آن کوه بلند

عشق احساس قشنگیست برای من و تو

عشق شمعیست بی پروانه

عسق نوریست برای سهراب

عشق چون سرابیست برای عاشق

آخر عشق برای من و تو پیدا نیست

آخر عشق دگر رنگی نیست

عشق احساس قشنگیست برای پرواز و رسیدن تا اوج

عشق معنای دگر هم دارد

دوستی عاشقی است

و چه زیبا پرسید

خانه ی دوست کجاست؟

دوستی هم زیباست

و به آن زیبایی می پرسم

آخر عشق کجاست؟  

حسین وکیلی زارچ



تاريخ : دوشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1393 | 20:40 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |



تاريخ : جمعه دوازدهم اردیبهشت 1393 | 14:27 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |

اسم های مشتق پسوندی

(صرف فارسی/بخش دهم)


در بخش نهم صرف فارسی درباره اسم مشتق و پسوندهای اسم سازی که می توان با آنها اسم مشتق ساخت آشنا شدیم.در این مقاله مابقی این پسوندها را به شما معرفی خواهیم کرد.


اسم های مشتق پسوندی
شبه پسوندهای فعال مکان:

خانه و سرا به آخر اسم ها می چسبند و اسم مکان می سازند، مانند: کتابخانه، کارخانه، مهمان سرا

پسوندهای اسم ساز تصغیر:

این عناصر عبارتند از "َ َ ک، گک"، "ویه"، "چه" و گونه های مختلف آن ( "ژه"، "ویژه"، "یزه") و "غاله" و صورت های دیگر آن "گاله"، "له" و "وله".

مانند: مرغک، باغچه، بابویه، مژه، بزغاله، پرگاله، کندوله.

از میان اینها " َ ک" و "چه" فعال است و مابقی غیرفعالند.

پسوند اسم ساز تفخیم:

که عبارت است از "ی" که به اسم دیگر می چسبد مانند: نورچشمی و حضرت استادی.

پسوند اسم ساز توزیع:

عبارت است از "گان" که به عدد می چسبد، مانند: دهگان یا بیستگان.

پسوند استخراج عام از خاص:

معمولا به صفت می چسبد و اسم می سازد، مانند: سفیده، زرده و سیاهه.

پسوند اسم مصدر:

این پسوندها چند دسته اند:

1.      پسوندهایی که به آخر ماده مضارع یا ماضی می چسبد و عبارتند از: "  ِ ش" و گونه دیگر آن " ِ شت" و "ه" و "ار" مانند: کوشش، گوشت، گفتار، کردار، خنده، گریه....

2.      پسوندهایی که به آخر عناصر دیگری غیر از ماده فعل می چسبند و عبارتند از "ی" و صورت دیگر آن یعنی "گی"، مان، نا. مانند: سیاهی، زندگی، زایمان، ترکمان، درازنا و تنگنا.

این عناصر به جز "ی" همه یا نیمه فعالند مانند "ار" و "ش" یا غیر فعالند مانند "نا".

پسوندهای اسم مصدر چند دسته اند: پسوندهایی که به آخر ماده مضارع یا ماضی می چسبد و عبارتند از: " ِ ش" و گونه دیگر آن " ِ شت" و "ه" و "ار" مانند: کوشش، گوشت، گفتار، کردار، خنده، گریه.... و پسوندهایی که به آخر عناصر دیگری غیر از ماده فعل می چسبند و عبارتند از "ی" و صورت دیگر آن یعنی "گی"، مان، نا. مانند: سیاهی، زندگی، زایمان، ترکمان، درازنا و تنگنا.
پسوند اسم ساز مصدر:

در زبان فارسی عبارت است از: "  َ ن" مانند: رفتن، آمدن، دیدن.

پسوند اسم ساز لیاقت:

این پسوندها عبارتند از: "اک" و "انه" مانند: خوراک، سوزاک، عصرانه، صبحانه

این عناصر امروزه غیر فعالند و به کار لغت سازی نمی آید.

پسوند اسم ساز نسبت و مشابهت:

این عناصر عبارتند از: "اک"، "ال"، "اله"، "واره"، "ه" و "ون"، مانند: دنبال، چنگال، تفاله، دنباله، فتراک، ستاک، زبانه، ماهواره و پلون.

از میان اینها "واره"فعال، "ه"نیمه فعال و مابقی مرده و غیر فعالند.

پسوندهای ابزار و آلت:

این پسوندها عبارتند از: "ه"، "اورنجن" و "رنجن". که امروزه همه غیر فعالند.

امروزه شبه پسوندهای "ابزار" و "افراز" فعالند و بهتر است به جای عناصر مرده یاد شده برای لغت سازی مورد استفاده قرار گیرند. مانند: دست افزار، جنگ افزار، نوشت افزار و....

پسوندهای اسم ساز و صفت ساز بدون نقش دقیق:

این عناصر عبارتند از "ه"، "ان"، "مان"، "ی"، برخی از این پسوندها مانند" "ان" و "ه"، هم به اسم می چسبند مانند: دنباله، انگله، هنگامه، آستانه و هم به صفت می چسبند، مانند: شادمانه، جاودانه، و برخی فقط به اسم می چسبند مانند "ی" در "بارگی" و "ارمغانی".

ادامه دارد.....

آسیه بیاتانی

بخش ادبیات تبیان



تاريخ : سه شنبه بیست و ششم فروردین 1393 | 10:19 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |
در راستای اجرای بند هفت برنامه عملیاتی دبیرخانه راهبری ادبیات ، نتایج مسابقه ی طراحی سوالات استاندارد و مفهومی از درس زبان فارسی 1 به شرج ذیل اعلام می گردد .

لازم به ذکر است  نفر اول  مسابقه ی مذکور مورد تقدیر استانی قرار خواهد گرفت  .


نام ونام خانوادگی                       رتبه                       امتیاز                ناحیه                   مدرسه


1- خانم زهره کارگر شورکی          اول                         378.25                   3                فرزانگان 2

2- خانم لیلی کوهستانی             دوم                         377.5                    1              شاهد رضویه

3- خانم اکرم صبوری فرد              سوم                        376                      4                 امامی 2

4- خانم اعظم فیروز حسینی       چهارم                        375                      2                  نجمه 2

5- خانم سوسن انصاری             چهارم                        375                      2                  نجمه 1

6- خانم اعظم محمدی               پنجم                        374.5                    1                    عفت

7- خانم طیبه اصحابی               ششم                       374                      1                ریحانه النبی

8- خانم محبوبه ملکیان               هفتم                        372                      1                   مریم 2

9- آقای حسن رمضانی             هشتم                      371.5                     2                   آزادگان

10 - خانم نفیسه باقری طباطبایی  نهم                         371                    1                   شرافت

11-خانم زینب آزادی هرسینی       دهم                         370                 خلجستان              مهدیه



تاريخ : سه شنبه نوزدهم فروردین 1393 | 12:1 | نویسنده : گروه زبان و ادبيات |
.: Weblog Themes By VatanSkin :.